1 januari 2026

Geen derde boek, wel ons derde verhaal…                                                        

Lieve Zara, vooral nog steeds voor jou…

Voor altijd verweven met ons leven…

Verdriet, gemis, herinneringen…

Maar toch vooral onze liefde van en voor jou…

2026 een bijzonder jaar,

elke dag een beetje extra jou erbij.

Lieve Zara, vooral nog steeds met jou…

Ready, set,… 2026 let’s go

Elk jaar heb ik wel één of ander voornemen. Diëten stond vroeger steeds op nummer één. Nooit hield ik het lang vol, vaak ging ik de eerste dag al in de mist. Vorig jaar had ik er zelfs twee voornemens. Het eerste was er eentje op sportief vlak. In mijn derde loopjaar, wilde ik niet meer dan twee dagen zonder joggen op de kalender. Met uitzondering op dagen dat we misschien op vakantie zouden gaan. Een extraatje, de halve marathon uitlopen. Na de 10 miles in 2024 was dit echt wel een droom.

Mijn tweede voornemen lag dan weer in een heel andere categorie. Kleding kopen. In 2025 zou ik zowel online als in de winkel geen kleding kopen, met uitzondering van lingerie, sokken en schoenen. Al de rest mocht niet. Wat mocht wel, zelf kleren maken.

Voor het eerste voornemen slaagde ik met glans. Ik ben van joggen beginnen houden, het is als een verslaving waar ik niet meer zonder kan. Het helpt mijn emoties onder controle houden. Tijdens het lopen, voel ik vaak ons Zara erg dichtbij. Regelmatig zijn mijn looptochtjes dan ook recht naar het kerkhof. Ik gooi dan een kushandje tot bij haar, roep ‘I love you’ en ren verder. Meer en meer vertrek ik ’s morgens vroeg nog voor het werk. Nooit gedacht dat ik als ‘niet-ochtend-mens’ hier voldoening uit zou halen. Nu zeg ik: gewoon doen! Heerlijk. En weet je zelfs mijn halve marathon mag ik aankruisen. Het heeft bloed, zweet en tranen gekost, maar ik heb het gehaald. Op een warme zomerdag in juni ben ik heel vroeg vertrokken om net voor de hitte thuis aan te komen. Doodop, echt even moeten bekomen, maar vooral kicken tot en met. Check, maar wel, goed voor één keer 😉.

Ook voor het tweede voornemen slaagde ik. En dat maakt mij nog meer trots dan de eerste. Heb ik minder kleren in mijn kast? Neen, eigenlijk niet want ik heb de liefde voor het maken van kleren teruggevonden dankzij deze uitdaging. Ook hier kan ik mijn emoties in kwijt. Ik kan ervan genieten om mij terug te trekken op Judy haar kamer, die ondertussen vol hangt met foto’s van onze meisjes, vlinders en de ziel van onze dochters ademt. In deze kamer creatief bezig zijn, geeft vleugels en helpt om terug glans te vinden in de kleine dingen van het leven. Heel even heb ik het moeilijk gehad en echt op mijn tanden moeten bijten, om toch niks te kopen. Maar ondertussen kan ik een kledingwinkel binnenlopen zonder iets te passen, zonder iets te kopen. Dit was een jaar geleden ondenkbaar. Er zijn maar enkele momenten dat ik het echt moeilijk vind. Als ik met ons Judy ga shoppen. Dit is onze grootste hobby, maar ook ons meest verbindende mama-dochter momentje. Hier zijn we altijd met ons drie op pad, want Zara is er op haar manier steeds bij. Zo gaan we steevast de ‘Zara’ binnen. We hopen iedere keer hier iets te vinden, al was het maar om een zak met haar naam mee te nemen op ons shop dagje.  Door niks te mogen kopen, bleef ik ook uit de pashokjes en net dat is zo leuk samen. Dus mis ik het kopen neen, maar wat ga ik genieten van mijn eerste shopuitstapje in 2026 met Judy.

Genoeg over 2025, want de laatste weken maanden ben ik in mijn hoofd al veel meer bezig geweest met het volgende jaar. 2026 voelt als een heel bijzonder jaar. Elke dag 26 op de kalender. Elke dag een beetje extra Zara erbij, extra liefde, extra warmte. Op goede, minder goede en slechte dagen, maar altijd met jou erbij. 26 wat acht jaar geleden begon als een ‘trauma’ getal. De 26^ste maart verloren we jou fysiek hier op aarde, aan huisnummer 26. En hoe vaak kwam 26 voor in je dossier. We hadden er schrik van, kregen er kriebels van en wilde het getal niet meer zien of horen. Tot we hebben ontdekt dat we het getal ook konden omarmen, dat het misschien net een teken was van jou, van jouw aanwezigheid. Sinds die dag is 26 onze kracht geworden. Elke keer als we 26 zien, voelen we jou heel dichtbij. Beslissingen die moeten genomen worden en 26 springt op, wat de uitkomst ook is, als 26 verschijnt weten we dat het juist is. Dat brengt mij terug bij 2026, elke dag 26, elke dag extra jij. Want sowieso was je er elke seconde van elke dag de voorbije bijna acht jaar.

Maar wat is dan mijn voornemen in dit bijzonder jaar? Samen schreven we twee boeken. Na het eerste dacht ik, het is goed zoals het is. Wij hebben haar droom kunnen waarmaken. Maar ergens bleef het kriebelen. Er kwamen ook heel veel vragen, hoe gaat het eigenlijk met jullie? Komt er geen tweede. En plots was het daar ons tweede boek. Een derde zou er echt niet komen en dat denk ik nog steeds. Niet dat we uitverteld zijn, maar gewoon twee is oké. Schrijven doe ik wel nog graag, heel graag. Het is een beetje als het lopen, het helpt mijn emoties onder controle houden. Ik kan dit samen doen met jou, lieve Zara. Geen echt boek, maar een blog kan dat? Een soort van digitaal boek, verhaal. Elke 26^ste van de maand in het jaar 2026. Ongedwongen geschreven, zonder dat ik het laat nalezen. Dus misschien met wel wat fouten erin of zinnen die anders hadden kunnen zijn. Maar vooral gewoon Zara en ik en Judy en Raf er ook altijd bij. Oh, chat GPT en al die andere nieuwe hulpmiddelen die doen niet mee. Puur en echt daar gaan we voor: ‘(20)26 verweven met ons leven’.

Mijn voornemen voor het nieuwe jaar… dit bijzonder jaar vertalen in woorden, de goede, minder goede en slechte dagen. Zoals ze zijn, zoals ze zijn in ons leven na. Uitkijkend naar wat komen zal veel momentjes met jou erbij in mijn pen, dromend naar elke dag een beetje dichter tot bij jou,…

Zin om mee te 2026 in te stappen met ons? Zin om te lezen. Niks moet, alles kan.

Laat ons het beste van 2025, meenemen als het slechtste van 2026.

Ik klink vandaag…

op jou lieve Zara, altijd op jou.

op jullie lieve Judy, Raf, Sander en Scar, zo trots op ons.

op jullie lieve familie en vrienden, jullie hielpen ons de voorbije acht jaar overleven.

op jullie allemaal, leef je leven elke dag alsof het je laatste zou zijn.

Tot de volgende 26^ste.