Hoe ons lichtpuntje begon

Hoe was die zesde 26ste van het jaar 2026? Heet, bloedheet, met temperaturen tot tegen de 40°C is dit het allerminste dat gezegd kan worden. Maar eigenlijk is er maar één gevoel dat overheerst op deze 26ste en dat is een zalig, overweldigend gevoel. Een gevoel van geluk, nieuw geluk. Een gevoel waarvan ik dacht dat we dit nooit meer zouden mogen en kunnen voelen. Een gevoel dat al enkele weken ons leven overheerst, verscholen achter een groot geheim van ontelbare waarde. Als

Hoe was die vijfde 26ste van het jaar 2026. Het was opnieuw warm en zonnig. Warm in ons hart, zonnig in ons hoofd, maar ook buiten in de natuur. De 26ste mei is een zeer bijzondere datum. 26 mei 2017 werden Thibeau en Zara een koppeltje tot de 26ste maart, precies tien maanden later was zij nog steeds smoorverliefd op de liefde van haar leven. Zo noemde ze hem. Ik lachtte dan en zei, ja meisje. En diep vanbinnen dacht ik, we zullen zien. Maar ze had gelijk Thibeau was en zal

Hoe was die vierde 26ste van het jaar 2026? Vooral heel erg zonnig... in de hemelsblauwe lucht, in de warme zonnestralen en in ons hart. Om 7.26u viel er een heel gewicht van mij af. Verdriet kunnen en mogen delen is zo helpend. Het was dit keer voor mij extra spannend en toch ook weer niet. Want ik ben wie ik ben en dat zal zo blijven. Ik hoop niet alleen mezelf maar ook anderen te helpen met onze verhalen. Helpen tijdens onze bergtocht die het leven is geworden, met hoge to

Hoe was die derde 26ste van het jaar 2026? Anders dan de vorige... dat is een feit. 26.03.26 een bijzondere dag, een moeilijke dag, een emotionele dag, een dag met onvoorwaardelijke liefde, een dag die nooit had mogen bestaan, een dag van overleven, een dag van samenzijn, een dag waar we ongestoord over Zara kunnen en mogen babbelen, een dag vol intens, inwendig verdriet, een dag met een lach, een dag van gemis, een dag met een traan, een dag vol herinneringen, een dag van 'w

Hoe was het die tweede 26ste van het jaar 2026? Ik kan het opnieuw niet laten om hier vandaag mee te beginnen. Ik eindigde ons vorig hoofdstuk aan zee en begin er ook met dit verhaal. Want tijdens de lancering op de 26ste ben ik nog steeds in Oostende voor het werk. Voordat we online gaan, ga ik eerst de buitenlucht op, om 6u00 op de dijk een vijftal kilometer lopen, het is een aanrader. Ondanks dat de zon nog niet is opgekomen, zingt de zee toch al haar ochtendlied. Nergens

Hoe het was die eerste 26ste van het jaar 2026? Ik kan het niet laten om hier vandaag mee te starten. De release van mijn boeken was elke keer spannend, zeker omdat dit in corona tijden gebeurde en ik echt niet wist of mensen hierop zaten te wachten in tijden van mondmaskers, afstand houden, niet buiten komen, nieuws dat enkel daarover ging,... Toch bleek het een schot in de roos. Als onbekende mensen meer dan duizend boeken verkopen bij de uitgave van 'De kunst is...' had ik

Mmmm… spannend, de eerste van twaalf keer de 26 ste . 2026, elke dag 26 op de kalender, zoals afgesproken in mijn voornemen voor dit jaar het eerste hoofdstuk van ons derde verhaal. Voordat we het huidige jaar induiken, blik ik toch eerst nog even terug naar dat andere bijzondere jaar 2025. Het jaar dat ons derde verhaal heeft doen ontstaan. Ken je dat van die jaren die voor altijd in je geheugen blijven zitten, door de gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden. Ik sla ze op

Geen derde boek, wel ons derde verhaal… Lieve Zara, vooral nog steeds voor jou… Voor altijd verweven met ons leven… Verdriet, gemis, herinneringen… Maar toch vooral onze liefde van en voor jou… 2026 een bijzonder jaar, elke dag een beetje extra jou erbij. Lieve Zara, vooral nog steeds met jou… Ready, set,… 2026 let’s go Elk jaar heb ik wel één of ander voornemen. Diëten stond vroeger steeds op nummer één. Nooit hie

Ergens een goed half jaar geleden kreeg mijn brein weer wilde sprongen. Ik geef toe dat gebeurt zo nu en dan. In mijn vorig leven gebeurde dit zeer veel. In mijn nieuw leven heeft mijn brein dit precies opnieuw moeten herontdekken, moeten uitvinden. Maar als het gebeurt dan krijg ik mijn gedachten niet stop gezet. Ik zou een lezing geven. Dat was het plan. Twee boeken geschreven, een dochter die overleden is, genoeg stof om mee aan de slag te gaan. Jammer genoeg genoeg stof.

Ik krijg de laatste dagen vaak de vraag: 'Maar wat is dat nu eigenlijk 'Mijn lichtpuntje'? Ik leg het kort (of dat probeer ik alvast, want is niet mijn sterkste kant om kort te blijven) even uit. Mijn lichtpuntje is een plek waar verlies en rouw een plaats krijgen. Waar dit niet doodgezwegen wordt, maar ruimte wordt gemaakt om hierover te spreken en om het durven aan te gaan. Ik kan een brug zijn tussen andere professionele hulp waar jammer genoeg vaak lange wachtlijsten zijn

Vandaag is het zover, 27 maart 2022 de virtuele opening van mijn eigen praktijkje 'Mijn lichtpuntje'. Gisteren was het vier jaar geleden dat ons leven volledig overhoop werd gegooid. Voor de vierde keer startte een nieuwe jaar op 26 maart, voor ons een beetje 1 januari, maar dan zonder toeters of bellen, zonder 'Gelukkig Nieuwjaar', zonder feestvreugde, ... Vooral verdriet, pijn en leegte maar ook mooie herinneringen die op deze dag nog meer als anders terug naar boven komen.

Een eerste mijlpaal in de opstart van mijn eigen praktijkje, de ondernemingsnummer. Ongelofelijk hoe spannend een onnozel iets als deze nummer kan zijn. Het lijkt de sleutel die deuren gaat openen. Het klinkt nu wel heel echt allemaal. Vandaag nam ik ook een belangrijke beslissing betreffende de naam. We maken van lichtpuntje, mijn lichtpuntje. Het geeft iets meer de symboliek weer. Zo is dit project echt wel mijn lichtpuntje om naar uit te kijken, om mee bezig te zijn, om en

Bezig zijn met 'lichtpuntje' geeft mij de laatste dagen energie. Het is letterlijk en figuurlijk een lichtpuntje voor mij. Ik kijk er enorm naar uit om dit te delen met iedereen. Om aan de slag te gaan en anderen te helpen. Benieuwd naar de eerste reacties. Volgende week staan we weer een stapje dichter bij het echte 'lichtpuntje', het aanvragen van de nummer, de praktische papiermolen in orde maken. De website is zo goed als klaar, de facebook pagina krijgt vorm, buisnesskaa

Vrijdag 7 januari kreeg ik het laatste duwtje in de rug. Na een half jaar nadenken, twijfelen, overwegen, informatie verzamelen, cursus volgen,... hakte ik de knoop door. Ik ga ervoor. Geen bla bla bla, geen zou ik, geen kan ik dit wel, geen twijfels meer. Binnenkort start ik met mijn eigen praktijkje rouwbegeleiding. Mensen helpen bij hun rouwproces, een grote nood in onze drukke maatschappij waar vooral de woorden 'Je moet vooruit' vaak van tel zijn. Maar rouwen is werken,